හිත හීලෑ නෑ
හරිම මුරණ්ඩුයි
තැන තැන ඇවිදිනවා
හිතෙන හිතෙන තැන නවතිනවා
හිත ඉගිළෙනවා කාශ්මීරයේ
සුදු හිම කඳු අතරේ
මා තනිවෙනවා පා යුග දවනා
නිරුදක මරු කතරේ
මා සැනසෙනවා මා පිය ළඳගේ
මුදු සැනසුම් සිහිලේ
හිත හිනැහෙනවා මා මගතොට දී
දුටු ළඳ මුව මඬලේ
පද රචනය - මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න
සංගීතය - රෝහණ වීරසිංහ
ගායනය - බන්දුල විජේවීර
සිත වනාහි දුර ගමන් කරන තනිව හැසිරෙන ගුහාවක් වැනි ය. ඒ බුදු හිමියන් සිත විග්රහ කළ ආකාරයයි. එහෙත් ඒ ගැන සරල ගීයකින් කියැවුණු අවස්ථා දුලබ ය. මට මහගම සේකරයන්ගේ ‘ප්රබුද්ධ කාව්යයේ එක්තරා ප්රකාශයක් සිහිවේ.
No comments:
Post a Comment